آرشیو مهر ماه 1402

بله، پوست متورم و پف کرده می‌تواند یکی از نشانه‌های کمبود پروتئین در سالمندان باشد. این به این دلیل است که پروتئین برای ساخت و ترمیم بافت‌ها، از جمله پوست، ضروری است. وقتی بدن به اندازه کافی پروتئین دریافت نمی‌کند، پوست می‌تواند نازک و شکننده شود و در برابر تورم آسیب‌پذیرتر شود.

علاوه بر این، کمبود پروتئین می‌تواند منجر به کاهش توده عضلانی شود. این می‌تواند فشار بیشتری بر سیستم گردش خون وارد کند، که می‌تواند منجر به تجمع مایعات در بافت‌ها شود.

نشانه‌های کمبود پروتئین در سالمندان

• کاهش وزن و لاغر شدن سالمند
• کاهش قدرت عضلانی
• خستگی
• کند شدن روند بهبودی
• افزایش خطر ابتلا به عفونت
• پوکی استخوان
• کم خونی در سالمندان

منابع خوب پروتئین برای سالمندان

• گوشت قرمز
• مرغ
• ماهی
• لبنیات
• تخم مرغ
• حبوبات
• آجیل
• دانه‌ها

سالمندان همچنین باید از غذاهای فرآوری شده و غذاهای سرشار از قند و چربی اجتناب کنند.

چند نکته برای کمک به سالمندان برای دریافت پروتئین کافی

• غذاهای پروتئینی را در وعده‌های غذایی و میان وعده‌ها بگنجانید.
• از منابع پروتئین متنوع استفاده کنید.
• غذاهای پروتئینی را با غذاهای کربوهیدراتی و چربی‌های سالم ترکیب کنید.
• اگر سالمند شما قادر به خوردن غذاهای جامد نیست، می‌توانید از مکمل‌های پروتئین استفاده کنید.

پیشگیری از کمبود پروتئین در سالمندان

• یک رژیم غذایی متعادل و کامل داشته باشید که شامل مقدار کافی پروتئین باشد.
• از ورزش منظم برای حفظ توده عضلانی خود حمایت کنید.

منبع: خانه سالمندان در تهران

ایمپلنت نوعی جایگزین دندان است که از یک پیچ (در اکثر موارد از جنس تیتانیوم) ساخته شده و در استخوان فک کاشته می‌شود. سپس به ترتییب ابانتمنت و روکش دندانی بر روی پیچ نصب می‌شوند تا جایگزین دندان از دست رفته شود.

کاشت ایمپلنت از طریق ایجاد یک برش در لثه و و قرار دادن پیچ تیتانیومی که در نقش ریشه‌ی دندان است، در استخوان فک صورت می‌گیرد. شل شدن ایمپلنت دندان زمانی اتفاق می افتد که پیچ فلزی از استخوان فک جدا شود. شل شدن پیچ تیتانیومی ایمپلنت کاشته شده در لثه با اینکه بسیار نادر است اما در مواقعی برای برخی بیمارن اتفاق می‌افتد و نیاز به مداخله سریع دندانپزشک دارد.

علائم و نشانه‌های پیچ ایمپلنت شل شده

درصورتی‌که پیچ ایمپلنت کاشته شده در لثه شل شود، علائم و نشانه‌هایی خواهد داشت که می‌توانید به مشکل پی‌ببرید. برخی از این نشانه‌ها در ادامه آورده شده اند.

دندان مصنوعی شما در جای خود لق می‌زند و شل است.
در محل ایمپلنت احساس درد می‌کنید.
خونریزی از لثه – این اتفاق در محل ایمپلنت می‌افتد.
رنگ محل اطراف ایمپلنت شروع به تغییر می‌کند.

دلایل لق شدن ایمپلنت


عفونت: عفونت می تواند باعث التهاب و تورم استخوان اطراف ایمپلنت شود. این امر می تواند منجر به شل شدن پیچ ایمپلنت شود.

ضربه: ضربه یا صدمه می تواند باعث شل شدن پیچ ایمپلنت شود.

عدم رعایت بهداشت دهان و دندان: عدم رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند باعث تجمع پلاک و جرم در اطراف ایمپلنت شود. این امر می تواند منجر به التهاب و تورم استخوان اطراف ایمپلنت شود و باعث شل شدن پیچ ایمپلنت شود.

استفاده از نیروی بیش از حد: استفاده از نیروی بیش از حد هنگام جویدن یا گاز گرفتن می تواند باعث شل شدن پیچ ایمپلنت شود.

اگر پیچ ایمپلنت بیفتد چه کنیم؟

اگر پیچ ایمپلنت بیفتد، باید در اسرع وقت به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک متخصص ایمپلنت پیچ را مجدداً در جای خود قرار می دهد و ایمپلنت را بررسی می کند تا مطمئن شود که هنوز محکم است.

درمان لق شدن ایمپلنت دندان

اگر متوجه شدید که ایمپلنت شما لق شده است، باید در اسرع وقت به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک ایمپلنت را بررسی می کند و بر اساس علت لق شدن، درمان مناسب را انجام می دهد. در برخی موارد، ممکن است نیاز به جراحی برای برداشتن ایمپلنت و قرار دادن مجدد آن باشد.

آیا بعد از خارج کردن ایمپلنت فورا می‌توان ایمپلنت جدید گذاشت؟

در بیشتر مواقع، دندانپزشک بلافاصله بعد از خارج کردن ایمپلنت لق شده، ایمپلنت جدید را درون استخوان فک قرار می‌دهد. این کار باعث تسریع روند درمان و بهبودی می‌شود. اما گاهی شرایط برای کاشت فوری ایمپلنت دندان محیا نیست، به همین دلیل ایمپلنت جدید بلافاصله بعد از خارج کردن ایمپلنت قبلی نصب نمی‌شود. در این هنگام مدت به فک یا لثه برای نصب مجدد ایمپلنت، فرصت داده می‌شود.


چند نکته برای جلوگیری از لق شدن ایمپلنت


به طور منظم بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید. دو بار در روز مسواک بزنید و یک بار در روز از نخ دندان استفاده کنید.

از خوردن غذاهای سفت و چسبنده خودداری کنید. این غذاها می توانند باعث شل شدن پیچ ایمپلنت شوند.

به طور منظم به دندانپزشک خود مراجعه کنید. دندانپزشک شما ایمپلنت شما را بررسی می کند و مطمئن می شود که سالم است.


نوشته: دکتر محمد نیکزاد جراح و دندانپزشک متخصص

به طور مستقیم خیر. واریس پا باعث سرگیجه نمی‌شود. اما در برخی موارد، واریس پا می‌تواند باعث ورم پا شود. ورم پا می‌تواند باعث احساس سنگینی و خستگی در پاها شود. این امر می‌تواند منجر به سرگیجه شود، به خصوص اگر فرد به مدت طولانی بایستد یا راه برود.

واریس پا زمانی رخ می‌دهد که دریچه‌های وریدی ضعیف یا آسیب دیده می‌شوند. این دریچه‌ها به جلوگیری از جریان خون به عقب کمک می‌کنند. هنگامی که دریچه‌ها ضعیف می‌شوند، خون در رگ‌ها جمع می‌شود و باعث تورم می‌شود.

رابطه بین واریس پا و سرگیجه

رابطه بین واریس پا و سرگیجه هنوز به طور کامل درک نشده است. با این حال، برخی از نظریه‌ها وجود دارد که ممکن است توضیح دهد که چگونه این دو بیماری می‌توانند با هم مرتبط باشند.

یکی از نظریه‌ها این است که واریس پا می‌تواند باعث ورم پا شود. ورم پا می‌تواند باعث احساس سنگینی و خستگی در پاها شود. این امر می‌تواند منجر به سرگیجه شود، به خصوص اگر فرد به مدت طولانی بایستد یا راه برود.

نظریه دیگر این است که واریس پا می‌تواند باعث کاهش جریان خون به مغز شود. این امر می‌تواند منجر به سرگیجه شود، به خصوص اگر فرد به مدت طولانی بایستد یا راه برود.

اگر واریس پا دارید و دچار سرگیجه می‌شوید، باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک می‌تواند علت سرگیجه شما را تشخیص دهد و درمان مناسب را توصیه کند.

دلایل سرگیجه چیست؟

• کم آبی بدن
• افت فشار خون
• کم خونی
• مشکلات قلبی
• مشکلات گوش داخلی
• میگرن
• داروها

آیا واریس پا خطرناک است؟

به طور کلی، واریس پا خطرناک نیست. این بیماری معمولاً فقط باعث ناراحتی و درد می‌شود. با این حال، در برخی موارد، واریس پا می‌تواند منجر به عوارض جدی شود.

یکی از عوارض جدی واریس پا، ترومبوز ورید عمقی (DVT) است. DVT زمانی رخ می‌دهد که لخته خون در ورید عمیق تشکیل شود. این لخته می‌تواند به ریه‌ها حرکت کند و باعث آمبولی ریوی شود. آمبولی ریوی یک وضعیت تهدید کننده زندگی است.

واریس پا همچنین می‌تواند باعث زخم‌های پا شود. این زخم‌ها ممکن است درمان نشوند و منجر به عفونت شوند.

اگر واریس پا دارید، مهم است که به پزشک متخصص واریس مراجعه کنید تا از عوارض جدی جلوگیری کنید. پزشک می‌تواند خطر ابتلا به عوارض را ارزیابی کند و درمان مناسب را توصیه کند.

راه‌های کاهش خطر عوارض واریس پا

• به طور منظم ورزش کنید.
• از ایستادن طولانی مدت خودداری کنید.
• پاهای خود را بالا نگه دارید تا از تورم جلوگیری کنید.
• از پوشیدن کفش‌های پاشنه بلند خودداری کنید.
• از کمپرس سرد یا گرم برای کمک به کاهش تورم استفاده کنید.
• از جوراب‌های کشی یا کفش‌های طبی استفاده کنید.

اگر واریس پا دارید و علائم زیر را تجربه می‌کنید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید:

• درد شدید در پا
• تورم شدید در پا
• تغییر رنگ پوست در اطراف رگ‌های واریسی
• گرمای موضعی در اطراف رگ‌های واریسی
• قرمزی در اطراف رگ‌های واریسی
• مشکل در راه رفتن یا ایستادن

واریس پا یک بیماری شایع است که در آن رگ‌های خونی در پاها بزرگ، متورم و پیچ خورده می‌شوند. این بیماری می‌تواند باعث درد، خارش، تورم و احساس سنگینی در پاها شود. در موارد شدید، واریس پا می‌تواند منجر به عوارض جدی‌تری مانند زخم‌های پا شود.

روش‌های درمانی مختلفی برای واریس پا وجود دارد. روش‌های درمانی سنتی شامل جراحی، اسکلروتراپی و لیزر واریس پا است. در سال‌های اخیر، روش‌های درمانی جدید و موثرتری برای واریس پا ابداع شده است.

روش‌های درمانی جدید واریس پا

• درمان با امواج رادیویی (Radiofrequency ablation): در این روش، از امواج رادیویی برای گرم کردن و از بین بردن رگ‌های واریسی استفاده می‌شود. این روش نسبت به جراحی تهاجم کمتری دارد و دوره بهبودی کوتاه‌تری دارد.
• درمان با لیزر endovascular (EVLA): در این روش، از یک لیزر کوچک برای مسدود کردن رگ‌های واریسی استفاده می‌شود. این روش نیز نسبت به جراحی تهاجم کمتری دارد و دوره بهبودی کوتاه‌تری دارد.
• درمان با چسب زیست تخریب پذیر (Endovenous adhesive therapy): در این روش، از یک چسب زیست تخریب پذیر برای مسدود کردن رگ‌های واریسی استفاده می‌شود. این روش نیز نسبت به جراحی تهاجم کمتری دارد و دوره بهبودی کوتاه‌تری دارد.

مزیت‌های روش‌های درمانی جدید واریس پا

• تهاجم کمتر: این روش‌ها نسبت به جراحی تهاجم کمتری دارند و بنابراین خطر عوارض جانبی را کاهش می‌دهند.
• دوره بهبودی کوتاه‌تر: این روش‌ها دوره بهبودی کوتاه‌تری دارند و بنابراین بیمار می‌تواند سریع‌تر به فعالیت‌های عادی خود بازگردد.
• هزینه کمتر: این روش‌ها نسبت به جراحی هزینه کمتری دارند.

معایب روش‌های درمانی جدید واریس پا

• محدودیت در اندازه رگ: این روش‌ها برای رگ‌های واریسی با قطر کوچک مناسب هستند.
• عدم موثر بودن در همه موارد: این روش‌ها در همه موارد موثر نیستند و ممکن است نیاز به درمان‌های مکمل باشد.

انتخاب روش درمانی مناسب واریس پا به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

• اندازه و محل رگ‌های واریسی
• میزان ناراحتی بیمار
• سابقه پزشکی بیمار
• هزینه درمان

پزشک متخصص واریس می‌تواند با توجه به شرایط بیمار، بهترین روش درمانی را انتخاب کند.

خیر، دندان کامپوزیت شده را نمی‌توان بلیچینگ کرد. بلیچینگ یک روش درمانی است که با استفاده از مواد سفید کننده، رنگ دندان‌ها را روشن می‌کند. این روش بر روی دندان‌های طبیعی تأثیر می‌گذارد و بر روی مواد ترمیمی مانند کامپوزیت، ونیر و روکش تأثیری ندارد.

در روش بلیچینگ برای سفید کردن دندان‌ها، مواد سفید کننده به داخل دندان نفوذ کرده و رنگدانه‌های موجود در دندان را از بین می‌برند. این مواد نمی‌توانند به داخل مواد ترمیمی نفوذ کنند و بنابراین نمی‌توانند رنگ این مواد را تغییر دهند.

در صورتی که دندان‌های کامپوزیت شده شما دچار تغییر رنگ شده‌اند، می‌توانید از روش‌های دیگری مانند پالیش کردن یا تعویض کامپوزیت برای تغییر رنگ آنها استفاده کنید.

علت زرد شدن بین کامپوزیت دندان‌ها

عوامل مختلفی می‌توانند باعث زرد شدن بین کامپوزیت دندان‌ها شوند. از جمله این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• مواد غذایی و نوشیدنی‌های رنگی: مصرف مواد غذایی و نوشیدنی‌های رنگی مانند چای، قهوه، نوشابه و ادویه‌جات، می‌تواند باعث جذب رنگدانه‌های این مواد به کامپوزیت دندان‌ها شود.
• دود سیگار: دود سیگار حاوی مواد شیمیایی مضری است که می‌توانند باعث تغییر رنگ کامپوزیت دندان‌ها شوند.
• تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی در دوران بارداری، یائسگی و یا مصرف برخی داروها، می‌توانند باعث تغییر رنگ دندان‌ها، از جمله کامپوزیت دندان‌ها شوند.
• عوامل داخلی: برخی از عوامل داخلی مانند نوع و کیفیت مواد کامپوزیت، نیز می‌توانند باعث تغییر رنگ این مواد شوند.

پالیش کردن

پالیش دندان کامپوزیت شده یکی از ساده‌ترین و کم‌هزینه‌ترین روش‌های تغییر رنگ کامپوزیت است. در این روش، دندانپزشک با استفاده از ابزارهای مخصوص، لایه‌ای از سطح کامپوزیت را برداشته و رنگ آن را به حالت اولیه بازمی‌گرداند.

تعویض کامپوزیت

در صورتی که تغییر رنگ کامپوزیت دندان‌ها شدید باشد، ممکن است نیاز به تعویض کامل کامپوزیت‌ها باشد. این روش هزینه‌برترین روش برای تغییر رنگ کامپوزیت است.

پیشگیری از تغییر رنگ کامپوزیت دندان‌ها

• از مصرف مواد غذایی و نوشیدنی‌های رنگی به طور مداوم خودداری کنید.
• از سیگار کشیدن خودداری کنید.
• حداقل دو بار در روز دندان‌های خود را مسواک بزنید و از نخ دندان استفاده کنید.
• سالی یک بار برای معاینه و جرم‌گیری دندان‌ها به دندانپزشک مراجعه کنید.

دکتر محمد نیک زاد، جراح دندانپزشک، دوران تحصیل خود را سال ۱۳۶۶ در دانشگاه تهران شروع کرده و سال ۱۳۷۲ با رتبه‌ی برتر از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شده است. وی از سال ۱۳۷۲ فعالیت خود در زمینه دندانپزشکی را شروع کرده و با ۲۰ سال تجربه در حوزه ایمپلنت و زیبایی دندان و در حال حاضر یکی از بهترین دندان‌پزشکان سطح کشور شناخته می‌شوند.

درمان واریس پا با لیزر یکی از روش‌های جدید و کم‌تهاجمی درمان این بیماری است. در این روش، از یک لیزر خاص برای بسته شدن رگ‌های واریس استفاده می‌شود. لیزر با ایجاد گرما، رگ‌های واریس را از بین می‌برد و خون را به سمت رگ‌های سالم هدایت می‌کند.

درمان واریس پا با لیزر به صورت سرپایی و با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. بیمار پس از انجام این روش می‌تواند به خانه برگردد و به فعالیت‌های روزمره خود ادامه دهد.

مراحل درمان واریس پا با لیزر

1. بی‌حسی موضعی

ابتدا ناحیه مورد نظر با بی‌حسی موضعی بی‌حس می‌شود.

2. وارد کردن فیبر لیزر

با استفاده از یک سوزن نازک، فیبر لیزر وارد رگ واریس می‌شود.

3. تابش لیزر

لیزر با ایجاد گرما، رگ واریس را از بین می‌برد.

4. خارج کردن فیبر لیزر

پس از بسته شدن رگ واریس، فیبر لیزر خارج می‌شود.

لیزر سطحی چیست؟

برای درمان مویرگ‌های عنکبوتی از لیزر سطحی استفاده می‌شود. انرژی لیزر از طریق تماس مستقیم با سطح پوست عمل کرده و منجر به التهاب و جمع‌شدن رگ می‌شود. به گفته‌ای لیزر سطحی مشابه اسکلروتراپی عمل می‌کند. برای درمان مویرگ‌های عنکبوتی سطح پوست، صورت، بدن و پاها می‌توان از لیزر متناسب با رنگ پوست بهره گرفت.

عوارض جانبی درمان واریس پا با لیزر

عوارض جانبی درمان واریس پا با لیزر معمولاً خفیف و کوتاه‌مدت هستند. از جمله عوارض جانبی این روش می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• کبودی و تورم در ناحیه درمان
• درد و سوزش در ناحیه درمان
• تغییر رنگ پوست در ناحیه درمان

پنومونی نوعی عفونت ریوی است که همه گروه‌های سنی را تهدید می‌کند. اما سالمندان به دلیل ضعف سیستم ایمنی در معرض عوارض جدی‌تری هستند. این بیماری می‌تواند ویروسی یا باکتریایی باشد و از طرق مختلفی انتقال پیدا کند و چیزی که باید بدانید آن است که پنومونی در سالمندان علائم متفاوتی دارد که مانند ویروس آنفلونزا یا کرونا است و در سالمندان باید به سرعت تشخیص داده شود و تحت مراقبت پزشکی قرارگیرند.

علت ابتلا به بیماری پنومونی در سالمندان

همانطور که پیشتر گفتیم سالمندان گروه سنی حساس‌تری نسبت به بیماری پنومونی هستند. بنابراین باید توجه داشت که از قرارگیری در محیط‌هایی که ریسک ابتلا به ذات الریه را بالا می‌برد یا انجام رفتارهای پرخطر جلوگیری کنند. در ادامه سه علت اصلی ابتلا به بیماری پنومونی در سالمندان را بیان می‌کنیم.

1. مبتلا شدن از طریق ارتباط با فرد مبتلای دیگر 
2. ابتلا به پنومونی از طریق بستری شدن طولانی مدت در بیمارستان یا مراکز بهداشتی 
3. ورود مواد غیر طبیعی مانند غذا، بزاق دهان یا استفراغ به ریه. این مورد بیشتر در سالمندان دارای اختلالات بلع شایع است.

البته موارد دیگری نیز باعث ابتلا به پنومونی در سالمندان می‎‌شود که به صورت خلاصه عبارتند از:

• سیگار کشیدن
• سابقه سکته قلبی
• زوال عقل و ابتلا به آلزایمر در افراد مسن
• صرع
• پارکینسون
• سابقه بیماری تنفسی
• دیابت
• بیماری‌های کبدی

علائم ابتلا به بیماری پنومونی در سالمندان چیست؟

به طور معمول علائم ابتلا به ذات الریه عبارتند از سرفه خشک یا خلط دار، تب و لرز، نفس تنگی و درد قفسه سینه و خستگی. اما بیشتر اوقات این علائم در بیماران سالمندان ظریف‌تر است و تشخیص آن دشوارتر است. این تاخیر در تشخیص بیماری پنومونی در سالمندان متعاقبا درمان را نیز به تاخیر می‌اندازد و باعث سخت‌تر شدن روند درمان می‌شود. بنابراین بهتر است علائمی که سالمندان در صورت ابتلا به بیماری پنومونی تجربه می‌کنند را بهتر بشناسید. در ادامه این علائم را به صورت موردی بیان کرده‌ایم.

• احساس ضعف و سرگیجه 
• کاهش غیر طبیعی دمای بدن
• هذیان گویی
• ضعف بدنی
• بی اختیاری ادرار
• کاهش اشتها

روند بهبود پنومونی در سالمندان و درمان قطعی پنومونی در سالمندان چگونه است؟

بسیاری از افرادی که سالمندی در نزدیکی خود دارند که با بیماری پنومونی دست و پنجه نرم می‌کند، به دنبال راهی برای درمان قطعی بیماری سالمند خود هستند. در این خصوص تشخیص زود هنگام بیماری و قرار گرفتن تحت مراقبت‌های پزشکی و درمانی کمک شایانی به درمان قطعی سالمندان مبتلا به پنومونی می‌کند. اما در ادامه نیز مواردی را در مورد طول دوره درمان پنومونی در سالمندان بیان می‌کنیم.

اگر سالمند شما به پنومونی یا ذات الریه باکتریایی مبتلا شده باشد، به احتمال خیلی زیاد آنتی بیوتیک برای او تجویز می‌شود. این آنتی بیوتیک می‌تواند به صورت خوراکی یا تزریقی باشد.

اما اگر  سالمند با ذات الریه ویروسی دست و پنجه نرم کند، درمان او بیشتر بر پایه مراقبت‌های حمایتی و کاهش علائم پیش می‌رود.

طول درمان بیماری ذات الریه یا پنومونی در سالمندان چقدر است؟

از آنجا که هرگونه بیماری برای فرد مبتلا و نزدیکان او نگران کننده است و خستگی روحی و روانی و همچنین فیزیکی به همراه دارد ممکن است بخواهید بدانید که طول درمان بیماری ذات الریه در سالمندان چقدر است؟

مطالعات نشان داده درمان پنومونی در سالمندان بین 6 تا 12 هفته طول میکشد. مواردی که در طی این 6 هفته باید در طی روند درمان مشاهده کنید به صورت زیر است:

• برطرف شدن تب در طی هفته اول 
• در هفته چهارم درد قفسه سینه کمتر می‌شود و سرفه‌های خلط دار نیز کاهش پیدا می‌کند.
• در هفته ششم تنفس بیمار راحت تر می‌شود.
• بعد از سه ماه بیشتر علائم از بین رفته و فرد مبتلا ممکن است فقط احساس خستگی کند.
• بعد از 6 ماه تمام علائم از بین رفته و فرد احساس بهبودی می‌کند.

 

 در پیش گرفتن یک سبک زندگی سالم می‌تواند در پیشگیری از ابتلا به پنومونی در سالمندان موثر باشد. همچنین خانه سالمندان نیز خدمات مناسبی جهت مراقبات پیش‌گیری و درمان این بیماری ارائه می‌دهد.